พราวชอบอ่านความคิดเห็นก่อนใช้เว็บไซต์ใหม่ แต่ประสบการณ์หนึ่งทำให้เธอเปลี่ยนวิธีอ่านรีวิวไปเลย
หน้ารีวิวของเว็บนั้นมีข้อความจำนวนมาก แต่พออ่านต่อกันหลายคน เธอเริ่มรู้สึกแปลก ๆ
ทุกคนเปิดเรื่องคล้ายกัน
ชมเรื่องเดียวกัน
ใช้คำคุณศัพท์ชุดเดียวกัน
และจบด้วยข้อสรุปเกือบเหมือนกัน
แม้ชื่อผู้รีวิวจะแตกต่าง แต่เสียงของคนเขียนกลับเหมือนคนเดียวทั้งหมด
พราวไม่ได้รู้ทันทีว่าเนื้อหาเหล่านั้นจริงหรือไม่จริง สิ่งที่เธอรู้คือ “มันไม่ช่วยให้ฉันเข้าใจประสบการณ์ของคนที่แตกต่างกัน”
หลังจากนั้นเธอจะให้ความสำคัญกับรีวิวที่พูดถึงรายละเอียดเล็ก ๆ มากกว่า เช่น คนหนึ่งอาจสังเกตเรื่องมือถือ อีกคนมองเรื่องการหาข้อมูล หรืออีกคนพูดถึงสิ่งที่ยังไม่สะดวก
ที่สำคัญ เธอชอบหน้ารีวิวที่บอกตรง ๆ ว่าอะไรคือกรณีตัวอย่าง และอะไรคือข้อมูลจริง
บทเรียนของพราว: รีวิวที่ดูเป็นมนุษย์ไม่จำเป็นต้องชมทุกอย่าง และคนแต่ละคนควรมีวิธีสังเกตไม่เหมือนกัน